ALEVLER O KADAR BÜYÜKTÜ Kİ..
DEMİR PARMAKLIKLAR ARASINDA Kİ
GÜNEŞ BİLE,
KARANLIĞA GÖMÜLMÜŞTÜ.
AMA KADINLARR..!!
YAŞATMAK İÇİN
DİRENİYORLAR DI.

Onun ile ilk cezaevi önünde karşılaşmıştım. Uzun siyah saçlarını kâh arkadan bağlar kâh örer ve sanki acelesi var gıbı hızla gelir ve o hızla da dönerdi. Çok konuşkan değil miydi…? yoksa bizlerlemi çok konuşmuyordu bilemedim. Bildiğim, o cezaevinden çıktıktan sonra kendi görüşüne yakın aileleri toparlayarak TAYAD’ın kurulmasına öncülük ettiği idi.
Mesafeli duruşumuza rağmen cezaevi aileleri bölünmeden önceki toplantılarımız da birbirimize çok saygılı ve ölçülüydük. O, utangaç gülümsemesi ve bakışı ile bir çok şey söyler gibiydi… söylerdi de… anlardım.
Ayrılıktan sonra alınan kararlar ayrı, ayrı alınsa bile, bizler cezaevi önünde eylemlerde birleşirdik.Ailelere yapılan saldırılarda, kimse “şuncu,buncu” demez ve olayın göbeğinde buluverirdik kendimizi.
Yine böyle günlerden birinde TAYAD’lı aileler ölüm orucundaki çocuklarını desteklemek için kendilerini, cezaevi bahçesinin demirlerine zincirlerle kilitlemişler di. Çoğu çok yaşlı annelerdi. Bizler görüşe girmek için cezaevi bahçesine alınmıştık ki askerin!! birinin çok yaşlı bir anneyi zincirlerle demir parmaklıkların arasına sıkıştırdığını gördüm…yaşlı anne ise bağıramıyordu bile . Sonrasında hatırladığım deli gücü” ile askere attığım yumruktan sonra benimle birlikte bir kaç kişide karşı koyunca askerler geri çekilmek zorunda kalmıştı. O gün Sevgi’nin bana gelip,yine o utangaç gülümsemesi ile teşekkür edip daha sonrada “TAYAD’lı aileler den sana teşekkür” diye verdiği mendili hâlâ bir madalya gibi saklarım…
Aynı kendine benzeyen,babasına görüşe gelirken, annesinin yanında uçarcasına yürüyen, çok güzel ve akıllı bir kızı vardı. Hep elele tutuşup gülerek gelirlerdi cezaevi önüne ve Sevgi’nin ona bakışında ki gururu gözlerinde görürdünüz.


Büyük tahliyelerden sonra eşi İbrahim ‘in çatışmada öldüğünü ve bir süre sonra da Sevgi’nin , “F tipi cezaevleri” ilgili ölüm orucuna girdiğini duydum.Son günlerine doğru Memet yanına gittiğinde 33 kilo ve hafızası yerindeydi.. beni sorup selam söylemişti. Selamını aldım güçlü kadın..devrimci..anne..eş..Sevgi Erdoğan
Saygıyla
Tülay Sönmez
2/6/2020

Simurg-News'i sosyal medyadan da takip edebilirsiniz!
Translate »