Evo Morales’in Bolivya’ya dönüşü. Eşitlik ve sosyal adalet yolu devam ediyor

Luciano Vasapollo 

Evo Morales’in MAS-ISPS seçimlerindeki zafer yılı olan 2006’dan önce Bolivya, Latin Amerika’daki en fakir ülke olarak kabul ediliyordu. 2019 darbesi, gerçek bir geriye doğru adımı işaret etti: neoliberal politikaların bir istikrar planıyla uygulanmasının yeni bir başlangıcı ve kamu sektörünün yeniden yapılandırılması ve kuralsızlaştırma ile Dünya Bankası ve IMF’nin gerektirdiği yapısal uyum süreci. işgücü piyasasının.

Bu, aslında artan eşitsizlikler ve yoksullukla birlikte ülkenin mutlak yoksullaşmasına yol açtı.

Evo’nun Bolivya’ya dönüşü, geçiş projesini doğruluyor: 2006’dan bu yana, doğal kaynakların kamulaştırılmasından ve çeşitli stratejik sektörlerden elde edilen gelirler yoluyla kamu harcamalarının geliştirilmesi ile karakterize edilen bir ekonomik politika gerçekleştirildi: hidrokarbonlar, telekomünikasyon, elektrik.

Neoliberal modelden kopan devlet, Bolivya’da kendisini ekonominin stratejik sektörlerinin denetleyicisi ve refahın yeniden dağıtımı ile sosyal ve altyapı yatırımlarının destekleyicisi olarak öne sürüyor.

Halihazırda 2006 seçim programında, Bolivya’daki “Sosyal Topluluk ve Ekonomik Üretim Modeli” nin (MESCP) bazı temel özellikleri belirgindi. Bunlar arasında stratejik sektörlerin millileştirilmesi, ekonomide devlete verilen merkezi rol, doğal kaynaklarla bağlantılı sektörlerin sanayileşmesi, yabancı şirketlerin kârlarının önemli bir bölümünü ülkeye yatırma yükümlülüğü, Vivir Bien, sosyal konut ve yoksullukla mücadele.

Bolivya Çokuluslu Devleti’nin şu anki Başkanı Luis Arce Catacora’nın işaret ettiği gibi, MESCP, ekonomik çıkarların kontrol ve yönlendirme yoluyla kolektif refahın hizmetine sunulduğu liberal bir kapitalistten sosyalist bir topluma geçiş modelini temsil ediyor. ekonomik politika.

Devlet ayrıca, bu yeni aşamada, geçiş halindeki özel şirketlerin varlığını da sürdüren bir ekonominin kahramanı olarak merkezi bir rol oynamalıdır.

Tartışma, emek hareketinde yeni değil ve gerekli değişikliklerle, on dokuzuncu yüzyılın sonunda Rus kırsal toplumunu neyin endişelendirdiğini ve genel olarak kapitalist bir rejim altında topluluk ilişkilerinin kalıcılığını hatırlatıyor. Önemli olan, kapitalizm öncesi sosyal biçimlerin anti-kapitalist bir mücadelenin kahramanları olup olamayacağını anlamaktır.

MAS, Evo ile bir kez daha başarısını, toplumsal ve yerli hareketlerin siyasi ve hükümet teklifine katılımına dayandırmalı, sendika mücadelelerini eski dayanışma kültürü ile ayırt edilen orijinal halklarınkilerle birleştirmelidir. toplum eğitimi, Evo ve Choquehuanca’nın vizyonunda her zaman Pacha Mama ile ördükleri ayrıcalıklı ilişki.

MAS’ın her zaman, yerli mücadelelere, köylülüğe ve diğer işçi kesimlerine anti-kapitalist bir gündemde katılmalarına izin veren güçlü bir sınıf karakteri vermekten daha fazlası vardır.

Bütün bunlarla birlikte, liberal aldatmacanın üstesinden gelebilirdi, ama aynı zamanda devlet kapitalizmi çağının siyasi sınırlamalarını da aşabilirdi. Bu nedenle, yurttaşlık duygusunu başkalarının kaderinde her bireyin daimi sorumluluk eylemi olarak yeniden icat eden bir sosyal girişimin başlangıcından başlayarak, demokrasinin bir uzantısı olacaktır.

Kaynak:counterpiano.org

Çeviri:Çeviriden kaynaklı hatalar SimurgNews’e aittir.

Haber Merkezi

Next Post

Maden işçilerine sosyal medyadan destek

Cum Kas 13 , 2020
Print 🖨 PDF 📄 eBook 📱 İşçiler, 16 Kasım Pazartesi Ankara’ya yürüyüşlerini sürdürecek. Tazminat haklarını alabilmek için 12 Ekim’de Ankara’ya yürüyüşe başlayan Somalı ve Ermekli madenciler, görüşmelerden sonuç çıkmazsa yürüyüşe devam edeceklerini açıkladı. İşçilerin bekleyişi sürüyor. Bağımsız Maden İşçileri Sendikası’ndan yapılan açıklamada, “Mücadelemizin yarattığı müzakere sürecinin sonuçlarını, muhatablarımızın ciddiyetine önem […]
Translate »